Uluru!

Hebben jullie even?

Rond 5.45 uur kwam de truck van wayoutback ons ophalen om in ongeveer vijf tot zes uur richting Uluru (Ayers Rock) te gaan. Onze chauffeur en gids heet Sam, pas 24 jaar, en blijkt later enorm veel kennis te hebben van het ontstaan van het gebied en hij kende veel mooie legendes van de aboriginals. We stoppen onderweg wel regelmatig bij een cattlefarm of zoiets dergelijks. Een cattlefarm heeft 4000 vierkante kilometer grond, dus 100 km bij 40 km, ongelofelijk groot. We rijden uren bijna zonder iemand te zien alleen maar, zo ver als je kunt kijken, desert. Eerst naar de kampeerplek. Na de lunch, eindelijk, op naar Uluru. Daar eerst een cultureel centrum bezocht van de aboriginals. De wandeling bij Uluru was zo imposant, zo mistiek, althans zo voelde ik het, Aad niet die vindt het een mooie rots. Soms kreeg ik er kippenvel van. Ik kan mij heel goed voorstellen dat het voor de aboriginals een heilige plek is. Tegen zonsondergang zijn we naar een uitzichtspunt gelopen waar we met een glaasje bubbels en knabbeltjes de ondergaande zon op Uluru konden zien. Jammer genoeg verkleurde hij niet zoals je op de foto's altijd ziet maar het was geweldig om mee te maken. Volgende dag om vier uur op, ja je leest het goed. Zonsopkomst bij Uluru, mooi maar de zon scheen meer op een andere rotsformatie, de Olga's. Door naar Kata Tjuta, de Olga's. Een pittige wandeling gemaakt van ongeveer 3 uur met steile paden en veel losliggend steen. Rond half 10 waren we weer beneden. Dan is de temperatuur al ongeveer 30 graden. Voor de lunch bbq en eerst heerlijk gezwommen. Dat voelt goed na zo'n zware hike. Richting Kings Canyon. De kampeerplek ligt midden in de outback, wel is er een echte wc en douche waarvan het water door een houtkachel verwarmd wordt. Terwijl je een douche neemt heb je uitzicht op de outback. Sam kookt weer heerlijk voor ons op open vuur.  

Om vier uur werden we gewekt om naar Kings Canyon te gaan. De wandeling begint met een super steile klim van een half uur. Ze noemen het de hartattack climb. Dat ga ik niet doen. Ik neem, heerlijk in mijn eentje, even los van de groep een makkelijke wandeling. Aad gaat wel omhoog en maakt de foto' s zodat ik kan zien wat ik gemist heb. Na ongeveer drie uur was de groep terug. 

Weer heerlijk gezwommen en gelunchd. Terug naar Alice Springs. Deels over een rode onverharde weg, mooi dat scheelde heel wat kilometers. Bij ons hotel werden we afgezet. Douchen!!  Voor de laatste keer naar het centrum van Alice Springs om wat te gaan eten. Er wonen best veel aboriginals maar wat wij ervan zien nou daar wordt je niet vrolijk van. Ze hangen rond en drinken veel. 

Morgen vliegen we naar Melbourne. Tot horens.